Rosalie bereikt de finish
Rosalie van Blanken (@wandelactierosalie) bewandelt momenteel het Trekvogelpad. Dit pad begint aan de Noordzee en eindigt in Twente. Rosalie loopt deze wandeling om aandacht te vragen voor niet aangeboren hersenletsel (NAH). Hieronder het reisverslag van haar reis richting het laatste stuk van het Trekvogelpad.
”De dag van de finish begon al vroeg. Ik had heel kort geslapen en mijn hoofd bleef maar malen, want ik hoefde nog “maar”17,5 kilometer, maar mijn knie was echt behoorlijk in protest. De dag ervoor was hij door iemand professioneel getapet en dat had mij de een na laatste dag wel doorgesleept, maar nu, na een nacht rust, was het echt heel heftig met de pijn. Ik heb heel rustig een kop thee genomen en mijn tent ingepakt. Voor de laatste keer een check of ik alles wel mee heb en dan staat degene die mij weer naar mijn route brengt er al. Ik word afgezet op de Koekoeksbrug tussen Buurse en Haaksbergen. Daar gaat de backpack op voor de allerlaatste etappe en zet ik heel voorzichtig de eerste stappen.
De pijn is er, maar de motivatie wint het. Deze laatste etappe is allemaal bekend terrein en via het Buurserzand loop ik richting het Rutbeek. Daar is het vanwege het mindere weer niet heel erg druk en zo kom ik al de Helmerhoek binnen. Via Mediant en de sportvelden loop ik naar de Burgemeester van Veenlaan. Hier ga ik de A35 over en dan komt ook meteen het besef. Ik ben weer thuis, ik ben in mijn mooie Enschede. Vanaf hier gaat het hard. Door Pathmos, het Volkspark en dan wachten mij de laatste 1,5 kilometer met een mooie slinger door de binnenstad. Voor mij is dit echt de kers op de taart, een echte grande finale, tenminste zo voelt dit voor mij. Omdat mij finish gepland staat voor 15:00 en het op dat moment pas 14:00 is, drink ik bij NOVI, mijn favoriet op de Oude Markt, heel rustig een cappuccino. Om 14:45 hoor ik van mijn man dat het bij het station al best druk is met mensen die mij willen binnenhalen, dus de tas gaat op en zo loop ik het aller laatste stukje naar mijn finishpunt.
Het is heel erg emotioneel en nadat ik een paar minuten in mijn man zijn armen heb staan huilen, kan ik alle andere mensen begroeten. Familie, vrienden, mensen die mij hebben gevolgd en iemand van de Hersenstichting. Zij maakt bekend dat de teller op dat moment op € 6.700.- staat, maar als ik een uur later thuis ben, staat de teller al over de € 7.000 en nu ik dit schrijf is het zelfs al opgelopen tot meer dan € 7.500.- !!
Het waren 20 loodzware dagen, waarin ik veel meer heb afgezien dan verwacht. Vooral het slechte weer heeft mij heel veel gekost. Ik heb prachtige dingen gezien en heel mooie ontmoetingen gehad en ik heb NAH flink op de kaart weten te zetten en een mooi bedrag opgehaald, waar ik enorm trots op ben. Lichamelijk, maar ook mentaal heeft het me gesloopt. Nu ik dit schrijf is het precies een week terug dat ik finishte, maar mijn hoofd is nog steeds niet helemaal tot rust gekomen en voor mijn knie ben ik inmiddels bij een fysio geweest. Het advies is om heel rustig aan te doen en dat lukt prima met dit mooie weer. Het zwembadje staat in de tuin, dus ik vermaak me prima met een ijskoffie in de schaduw en af en toe een plons.
Mij rest nu nog 1 ding en dat is op 4 juli de Sunset Walk op de Sallandse Heuvelrug. Ik ben daarvoor uitgenodigd, maar iedereen kan zich nog inschrijven. Ik eindig daar ook officieel mijn actie, dus steunen kan nog t/m die dag.
Het was een super ervaring, maar ik moet nu ook naar mijn lijf en hoofd gaan luisteren. Ik zal m in blijven zetten voor NAH, maar niet meer op deze manier.”