Grondlegger Brabants Vennenpad: ‘Leuke mensen kom je onderweg altijd tegen’

De nieuwe route en gids van het Brabants Vennenpad is afgelopen weekend gepresenteerd. Rein de Graaff (86) stond aan de wieg van het pad, een wandelpad door de Meierij en Kempen. Tot zo’n 1,5 jaar geleden was hij als markeerder betrokken bij zijn pad: hij bracht geel-rode verfstrepen aan en plakte stickers in dezelfde kleur. Maar omdat het lopen minder wordt, moest hij zijn vrijwilligersbaan opgeven. ,,Twee jaar geleden heb ik met mijn schoondochter nog bij Malpie gelopen”, zegt de Eindhovenaar. “Nu loop ik niet verder meer dan de overkant van de straat.” Maar zijn dochter treedt in zijn voetsporen.

reinenelizabethdegraaff

Rein struinde decennia geleden door de Ardennen, te voet en met tent, over Grand Randonnées, lange-afstandpaden en dacht: “Die moeten er in Nederland ook komen.” ,,Ik schafte topografische kaarten aan en startte bij natuurvriendenhuis Morgenrood in Oisterwijk. Vandaar liet ik de route bij de grens aansluiten op een al bestaande Belgisch pad.” Het Brabantse pad kreeg langzaam maar zeker vorm. Destijds besloeg die eerste wandelroute van zo’n 120 kilometer, inmiddels is het een ’rondje’ van bijna 250 kilometer. Rein heeft menig kilometer op de fiets en te voet afgelegd op zoek naar de mooiste paadjes in zijn Brabant.

Langs de grens
De eerste gids, die in 1983 onder de naam het Brabants Kempen- en Vennenpad het licht zag, liep van Luijksgestel naar Morgenrood in Oisterwijk en was in twee richtingen beschreven. In 1987 verscheen de volgende versie met een verbinding naar Valkenswaard. Trots haalt Rein de gidsjes tevoorschijn.


,,De vennen en de tegenstelling tussen modern en de natuur en rust is kenmerkend voor het Brabants Vennenpad”, zegt Rein. ,,Het mooiste en tevens rustigste deel is het stuk langs de grens, het verste weg.” Hij kan uren vertellen over zijn werk aan het wandelpad.
,,Leuke mensen kom je onderweg altijd tegen.” Hij verhaalt over grondeigenaren die met voorstellen voor nóg mooiere ’stukskes pad’ komen; boeren die vragen of de aanleg van de route over hun land ook iets oplevert; een agrariër die palen met geel-rode markeringen had verwijderd en zijn land ermee had omheind. Of die ene keer waarop een fietser hem achterop reed en vroeg: ’Lust gij een visje, want ge zult wel honger hebben van dat lopen?’ Haalde hij een makreel uit een kistje achterop zijn fiets.

Langs het riviertje de Dommel bij de atletiekbaan in Eindhoven staat een gedenkboom die verwijst naar Rein en het ontstaan van het pad. Een bank met plaatje met Reins naam erop als initiatiefnemer van het pad is helaas inmiddels gesneuveld. Rein: ,,Ik hoop dat het Brabants Vennenpad het mooiste pad van Nederland blijft. En dat is niet om te snoeven!”

 

Tekst & portret: Jolanda Denekamp

Beeld (Vennenpad): Bas Wetter