Open dag natuurvriendenhuis Den Broam

Op zaterdag 25 mei zet Natuurvriendenhuis Den Broam in Buurse de deur open.
De vrijwilligers van Den Broam willen u graag het huis en de omgeving laten zien en u vertellen over de activiteiten die zij organiseren in het Natuurvriendenhuis. Je bent van harte welkom.

Het programma ziet er alsvolgt uit:

13:30 uur: ontvangst met koffie en thee
14:00 uur: welkomstwoord door Rinze Vonk (voorzitter) informatie over activiteiten en het behaalde greenkey certificaat
14:30 uur: rondleiding in en om het huis en wandeling langs de Buurserbeek, door het Witteveen en bezoek aan biologische boerderij Zuuver.
16:00 uur onder het genot van een hapje en een drankje van gedachten wisselen; misschien wilt u als gast eens gebruik maken van ons huis voor een familiefeest, een vergadering of cursus of wellicht wilt u als vrijwilliger betrokken worden bij Den Broam.

Graag aanmelden vóór 20 mei via: secr.denbroam@nivon.nl
Tot ziens !

Natuurvriendenhuis Den Broam Alsteedseweg 73 Buurse
tel 088 – 099 0955 website: denbroam.nivon.nl

Groen is het nieuwe rood

1 mei-lezing Merijn Oudenampsen

Er is geen plan B want er is geen planeet B. Langzaam maar zeker dringt deze gewaarwording door onder steeds grotere delen van de bevolking. Waar klimaatverandering lange tijd een abstract vooruitzicht was, iets voor statistici of voor volgende generaties, begint het nu concreet waarneembare vormen aan te nemen. Het ene na het andere temperatuurrecord wordt gebroken. Het afkalven van de ijskappen kan met het blote oog worden waargenomen. Natuurrampen die eens een zeldzaamheid waren, zijn een alledaags nieuwsitem geworden. Orkanen, overstromingen, droogtes, extreme weeromstandigheden teisteren de planeet als evenzovele Bijbelse plagen.

Deze tijd vraagt om een andere politiek. Niet de aloude polderpolitiek van rustig aan dan breek het lijntje niet. Niet de prudente politicus die balans zoekt en niet voor de troepen wil uitlopen. We leven immers in een wereld die niet in balans is.

Scepsis

Wat aan ingrijpen concreet nodig is om deze planeet bewoonbaar te houden, is van ongekende omvang. Het voorkomen dat de opwarming uit de bocht vliegt, vergt een haast revolutionaire verandering van de maatschappelijke orde. Dit zijn niet de bespiegelingen van een radicale utopist, het is gestoeld op wetenschappelijke inzichten. Het beroep op onvermijdelijkheid roept altijd scepsis op in de politiek. Lang is verteld dat globalisering en marktwerking natuurkrachten zijn, en aanpassing onvermijdelijk.

Het klimaat zal het allesoverheersende thema worden van de komende decennia.

We leven immers in een fossiele samenleving, die gebouwd is op de consumptie van fossiele brandstoffen. We leven in een wereld van fossiele politiek, die in het teken staat van krampachtig vasthouden aan wat we hebben, of terugkeren naar een geïdealiseerd verleden, toen de wereld nog heel was (en de moderne architectuur nog niet bestond).

De laatste jaren doet een nieuwe internationale beweging van zich spreken, in een poging het tij te keren. Het speerpunt van haar beleid is de Green New Deal, een ambitieus programma dat sociale- met ecologische doelen verbindt. Dit vanuit de overtuiging dat klimaatbeleid sociaal zal zijn, of niet zal zijn. Het jonge Amerikaanse congreslid Alexandria Ocasia Cortez is het belangrijkste boegbeeld van deze beweging.

Marktfalen

De beweging rond de New Green Deal doet een beroep op ideeën uit de traditie van het democratisch-socialisme. De koppeling tussen groen en rood lijkt anachronistisch, maar is het niet. Klimaatverandering is immers een van de meest vernietigende voorbeelden van marktfalen. Toonaangevende bedrijven wisten al dertig jaar terug dat klimaatverandering gaande was. Zij hebben sindsdien alles in het werk gesteld om effectief beleid te frustreren, met als toppunt het doelbewust financieren van klimaatsceptici.

Ervaringen uit de afgelopen decennia laten zien dat we het verduurzamen van de samenleving niet aan de vrije markt kunnen overlaten. Enkel de overheid kan een dergelijke grootschalige omslag op een sociale en democratische wijze te initiëren en coördineren. Dergelijke grootschalige publieke investeringen, met bijbehorende sociale akkoorden tussen arbeid en kapitaal, kennen we uit de tijd van het keynesianisme en het democratisch-socialisme. Toen waren de New Deal en de verzorgingsstaat het antwoord op het marktfalen van de jaren ‘30. Het is geen wonder dat op die traditie teruggegrepen wordt.

Strijd gestreden

In Nederland kennen we eveneens een lange traditie van democratisch-socialisme, terug te vinden in het werk van Joop den Uyl en Jan Tinbergen. In de jaren ‘70 richtten zij zich al op het vraagstuk van een duurzame, rechtvaardige economische orde. Met het uitplukken van de ideologische veren is deze traditie in de vergetelheid geraakt. Sociaaldemocraten stelden in de jaren ’90 dat de samenleving af was en de strijd gestreden. Wim Kok stelde dat de tijd van grote verhalen voorbij was. Deze ‘Derde Weg’ presenteerde zich als vernieuwend, maar feitelijk was het een behoudende politiek, waarin het streven naar verandering werd opgegeven.

De samenleving is niet af. We staan voor een grote opgave. De strijd voor een bewoonbare planeet en een rechtvaardig klimaatbeleid is nog lang niet gestreden. Het pleidooi voor radicale vernieuwing is het fundament van het progressieve denken. Het is tijd voor links om dit op te nemen.

Koos Vorrinklezing 2019

De Koos Vorrinklezing wordt elk jaar op 1 mei uitgesproken en heeft als thema de actuele stand van zaken in de linkse beweging. Dit jaar door socioloog en politicoloog Merijn Oudenampsen. De eerste editie (2017) werd gehouden door Jan Pronk; hij pleitte voor machtsvorming door een brede linkse samenwerking. Kathalijne Buitenweg (2018) volgde hem op met een pleidooi voor gelijke zelfbeschikking, verwerkt in een linkse, technologische agenda. Beide lezingen zijn terug te lezen via nivon.nl/de-wilde-roos

Woensdagmiddag stroomde de grote zaal van het Koos Vorrinkhuis vol met gasten. De Koos Vorrinklezing werd om 2 uur vrolijk geopend door het koor ‘Ondersteboven‘ uit Rotterdam. Zingend kwamen zij binnen en de sfeer was direct gezet. De voorzitter van het natuurvriendenhuis, Dannie Brus, verwelkomde iedereen en trapte de 3e editie van de jaarlijkse lezing af. Iris Vermaas gaf een introductiespeech over bewustwording en volksontwikkeling binnen het Nivon en na een tweede optreden en korte pauze begon de officiële toespraak.

Merijn Oudenampsen (1979) is socioloog en politicoloog. Hij doet onderzoek aan de UvA naar de politieke geschiedenis van het neoliberalisme in Nederland. In januari 2018 promoveerde hij op het onderwerp populisme en de draai naar rechts sinds de moord op Pim Fortuyn. In het najaar van 2018 verscheen De conservatieve revolte, de Nederlandse handelseditie van zijn proefschrift.

Hieronder is de speech van Iris terug te zien. De toespraak van Merijn komt binnenkort ook online.

manifest

Nivon onderschrijft manifest van “Green 10”

Het Centraal Bestuur van Nivon onderschrijft een manifest van “Green 10” in aanloop naar de Europese verkiezingen op 23 mei. We roepen de Europese politici op actie te ondernemen voor een meer duurzame wereld.
De Green 10 is een coalitie van de tien grootste natuur- en milieuorganisaties in Europa. De Natuurvrienden Internationale (NFI), waarbij het Nivon is aangesloten, is een van deze tien. Nivon Natuurvrienden steunt het Manifest waarin de Green 10 de Europese Commissie en het nieuwe Europees Parlement oproept actief te werken aan een duurzame wereld. Lees het manifest hieronder of klik op deze link voor meer informatie. 

Jaarmarkt: ontmoeting, ontdekking, ontspanning

Tekst & foto’s: Henk Schaaf

Wandelaars zijn er altijd in en rond Lage Vuursche. Bij zon of regen, je komt ze bij tientallen tegen. Velen lopen het Nivon-Trekvogelpad. Vanaf het pannenkoekenhuis wandel je het bos in – langs het Koos Vorrinkhuis aan de Koudelaan. Wie dan in het dorp en bij de ingang van het huis een groot groen spandoek ziet hangen waarop het Nivon een Jaarmarkt aankondigt, wordt nieuwsgierig en komt toch even een kijkje nemen.

Zo verwelkomden we op zaterdag 6 april groepjes dagjesmensen in het Koos Vorrinkhuis, waar Nivon-werkgroepen, -afdelingen en accommodaties zich presenteerden. Met dit evenement werd het 95-jarig bestaan van Nivon Natuurvrienden feestelijk ingeluid. De Beheercommissie had hiertoe het initiatief genomen. De Jaarmarkt bood vooral actieve leden de gelegenheid elkaar te ontmoeten en kennis te nemen van alles wat we met elkaar te bieden hebben.

Twee bijzondere attracties trokken extra aandacht. Een klimwand daagde liefhebbers uit om kracht en durf te tonen. En op het zonnige terras was de hele middag vrolijk hamertje-tik te horen bij het bouwen van vogelhuisjes.

Natuurkampeerterrein Lettelbert zoekt vrijwilligers

In de oeverlanden van het Leekstermeer in Groningen, ligt het natuurkampeerterrein Lettelbert. Op deze prachtige locatie middenin de weilanden zoeken we enthousiaste vrijwilligers. 

Werkdag op zaterdag 13 april.
Net als elk jaar aan de start van het seizoen, is er altijd een hoop te doen. Naast de vaste dingen als openen, water aansluiten en schoonmaken, is er een lijstje klussen die we dit jaar ook graag zouden willen oppakken. Er zijn lichte en zwaardere klussen, voor elk wat wils;

  • Vlonderplakken op de steiger (zie onder)
  • Bijwerken van de foldermolen
  • Toegangshek repareren
  • Opruimen terrein (met name rond de parkeerplaats)
  • Tegelverharding voor de container vergroten
  • Elektrische palen op 1e veld (uitbreiden) en 4e veld (extra paal)
  • Selecteren van nog bruikbare bankjes en de rest opruimen
  • Schoonmaken van de vlindertuin
  • Snoeien en knotten
  • Aanplant van struiken op het 4e veld

We beginnen deze werkdag om 10.00 uur. Net als vorig jaar willen we het eind van de middag gezamenlijk afsluiten met een warme maaltijd. Graag horen we vooraf of je mee komt helpen en ook of je blijft eten: tel. 06-1340 3104 (Bé) of mail lettelbert@nivon.nl

Zo was het                                                                        Zo moet het worden

Natuurkampeerterrein De Meenthe zoekt vrijwilligers

De Meenthe is een kampeerterrein van Nivon Natuurvrienden aan de Jokweg 2 in Noordwolde. In zo’n 35 jaar is het oude natuurzwembad omgevormd tot een prachtige kampeerplek

Ons kampeerterrein draait volledig op een groep vrijwilligers van NIVON Natuurvrienden. Er zijn terreinwachten, een technische dienst en beheercommissie. Met elkaar zorgen we ervoor dat onze gasten een onvergetelijk verblijf hebben.

Wij zijn op zoek naar mensen die tijdens de opening van het kampeerterrein, van april tot oktober, ons willen komen helpen.

Wie zoeken wij?

  • Handige mensen die een klemmende deur, een per ongeluk omgereden hekje of een lekkende kraan kunnen repareren.
  • Groene vingers om onze (kruiden)tuin te onderhouden.
  • Mensen die ons één of meerdere dagen willen helpen om eind maart het kampeerterrein uit de winterslaap te halen en/of om begin oktober alles weer winterklaar te maken.
  • Liefhebbers van koken die tijdens de werkweken of bij activiteiten gedurende het kampeerseizoen een maaltijd op tafel kunnen zetten voor een groep of daarbij willen helpen.
  • Kenners van de Stellingwerven die ons willen helpen om wandel- en fietsroutes vanuit ons kampeerterrein te beschrijven.
  • Kenners van Noordwolde die ons willen helpen om de historie van het zwembad en van ons kampeerterrein te beschrijven.
  • En alles waar je zelf van denkt dat wij dit nodig kunnen hebben! Hiervoor hoef je geen lid te zijn van het NIVON.

Neem contact op per telefoon met Henk Breukelaar 088 0990 986

of per mail met Julia Arkenbout secr.meenthe@nivon.nl

Vanaf 23 maart zijn wij dagelijks op De Meenthe aanwezig. Kom eens langs!

Druipende borden, 40.000 man en ongelofelijke energie

De klimaatmars op zondag 10 maart was allesbehalve in het water gevallen. Maartje liep samen met de Nivonners van de Dam tot Museumplein.

“De klimaatmars was mijn eerste officiële mars en ondanks het slechte weer was het een groot succes. Door de stromende regen liep ik, samen met drie vrienden, van het metrostation naar de Dam. We waren met zelfgemaakte protestborden onder de armen op weg naar het Nivonblok. Aangekomen bij het Nivonblok begon mijn grote teleurstelling: de protestborden waar ik mijn hart en ziel in had gestoken vielen uit elkaar. Na drie pogingen om de borden te redden hebben we het opgegeven en ons gefocust op het dragen van de Nivonvlag en -spandoeken. Hoewel ik baalde dat de borden uit elkaar waren gevallen, viel die zorg gelijk weg toen we begonnen met lopen. Het spandoek met de quote ‘van het Pieterpad tot Museumplein’ voorop en de andere Nivonspandoeken en Nivonvlaggen volgden. Hoewel iedereen van top tot teen was natgeregend bleef de sfeer en spirit goed. Zo bizar en zo geweldig dat er veel mensen naar het Nivonblok zijn gekomen en dat zij zich niet alleen onwijs goed inzetten voor Nivon, maar ook voor het klimaat. Ik heb nog nooit zo’n betrokkenheid ervaren van leden en vrijwilligers binnen een vereniging. Kortom, een groot succes!”

 

Internationale vrouwendag: hoe actueel is Joke Smit?

‘Heeft de vrouw dezelfde kansen, rechten en plichten als de man? En: heeft de vrouw evenveel gelegenheid zich als individu te ontplooien als de man?’ Deze woorden klinken recent, maar werden uitgesproken in 1967. Een half jaar voor haar historische artikel Het Onbehagen van de Vrouw hield Joke Smit een lezing voor de Rotterdamse afdeling van het Nivon. Ruim vijftig jaar later zijn we weliswaar heel veel verder, maar dat betekent niet dat de emancipatie voltooid is. Op 8 maart is het Internationale Dag van de Vrouw. Aanleiding voor de vraag: hoe actueel is Joke Smit nog?

Joke Smit zette met haar artikel de tweede feministische golf in Nederland in. In haar lezing voor Nivon sprak ze haar verontwaardiging uit over de verschillende maatstaven die golden voor mannen en vrouwen, vooral voor vaders en moeders. “Stelt u zich eens voor,” zei ze “dat men tegen een jongen zou zeggen: je moet maar geen arts worden, want dat ongeregelde leven is slecht voor de huiselijke sfeer; of van een zakenman: het is toch maar bedenkelijk dat hij zoveel energie in zijn zaak stopt; hij vlucht weg uit zijn gezin.”

In 1957 maakte de motie-Tenderloo een einde aan het gebruik dat een vrouw in overheidsdienst werd ontslagen zodra zij trouwde. Ook werd zij vanaf haar huwelijk niet meer handelingsonbekwaam geacht. Een flinke vooruitgang. Toch was de maatschappij nog niet bepaald afgestemd op werkende vrouwen, constateerde Smit, met name moeders hadden het moeilijk. “Er komen er vragen als: Is dat wel goed voor de huiselijke sfeer? Vlucht die vrouw niet weg uit een onprettige realiteit? Komen de kinderen niet tekort? Begrijpt u me goed: ik vind het niet absurd dat die vragen gesteld worden. Ik constateer alleen dat ze ten aanzien van huisvaders niet gesteld worden.”

Natuurlijk is er sindsdien veel ten goede veranderd. Vooral een herziening van het belastingstelsel (waardoor werkende moeders niet meer financieel achtergesteld werden), de mogelijkheid van gezinsplanning dankzij de pil, de verbetering van kinderopvang, toegankelijkheid van hoger onderwijs en opkomst van parttime werk zijn doorslaggevende factoren geweest.

Overigens wordt juist dat laatste tegenwoordig vaak als remmende factor op de emancipatie gezien. Atria, kennisinstituut voor emancipatie en vrouwengeschiedenis, spreekt van een ‘deeltijdklem’: “Door het vele deeltijdwerken, met name door vrouwen, wordt er onvoldoende geïnvesteerd in publieke voorzieningen en regelingen om voltijds werken voor beide partners mogelijk te maken. De samenleving is niet ingericht op de wensen en noden van tweeverdieners.”

Werkende vrouwen zijn zo normaal als wat. Maar het idee dat daarmee de emancipatie is voltooid, kan de kliko in. Hoe actueel is Joke Smit nog? We legden een aantal van haar woorden voor aan Eva de Haan van WOMEN Inc., de vrouwennetwerkorganisatie die kan onderbouwen met feiten en cijfers.

Joke Smit: Dan is er de befaamde kwestie van de gelijke betaling bij gelijke arbeid. Alleen al het feit dat deze gelijke betaling nog een punt is, vijftig jaar nadat men begon te praten over gelijke rechten voor de vrouw, bewijst hoe groot de achterstand van de vrouw nog is.

Eva de Haan: Sinds 1980 is ongelijke beloning wettelijk verboden. Maar nog steeds zien we een loonkloof van 15,5 %. Daardoor lopen vrouwen in hun loopbaan gemiddeld 300.000 euro mis. In veel andere landen is die loonkloof al veel kleiner. Nederland staat op de twintigste plaats in de EU. Vrouwen zijn oververtegenwoordigd in onderbetaalde sectoren, zoals onderwijs en de zorg. Maar zelfs als je die factoren meeneemt, houd je een onverklaarbare kloof over van 6%. Om de loonkloof te dichten is er op 7 maart een wetsvoorstel ingediend waarin geregeld wordt dat bedrijven met minimaal vijftig werknemers moeten bewijzen dat vrouwelijke werknemers hetzelfde verdienen als hun mannelijke collega’s.

JS: Van de zijde van de maatschappij moet er een aantal aanpassingen komen: het is bijvoorbeeld gewenst dat school- en werktijden meer aan elkaar worden aangepast en dat er meer overblijfgelegenheid komt. In Frankrijk zijn al sinds 1875 schoolkantines.”

EdH: Hoewel scholen nu wel overblijfgelegenheid bieden, werken veel aspecten van de maatschappij de ambities van vrouwen tegen. Kinderopvang is nog steeds niet voor iedereen goed geregeld. Het partnerverlof is niet lang geleden uitgebreid naar vijf dagen, nog steeds heel weinig. Dit zorgt ervoor dat de vrouw nog steeds niet dezelfde kansen en plichten heeft als de man.

Daarnaast werken deze systemische omstandigheden ook door op de verwachtingen die wij hebben van vrouwen en mannen. Van vrouwen wordt vaak verwacht dat ze meer zorgtaken op zich nemen en van mannen dat ze de financiële verantwoordelijkheid dragen. 80% van de Nederlanders vindt drie dagen of minder het ideale aantal werkdagen voor vrouwen met jonge kinderen. Maar 35% vindt dat voor vaders van jonge kinderen.

JS: In de periode waarin jongens boeken lezen over ontdekkingsreizigers, spionnen, sporthelden en geleerden lezen hun vrouwelijke soortgenoten ‘meisjesboeken’: histories die onvermijdelijkerwijze uitmonden in een verloving. Daar komt nog bij dat er in meisjeslectuur massa’s surrogaatheldinnen zijn: vrouwen die aIles opofferen om de toegewijde echtgenote of ‘de begrijpende vriendin van een groot man’ te zijn.

EdH: Beelden, waaronder kinderboeken en verhalen, beschrijven niet alleen de werkelijkheid, ze schrijven ook voor hoe deze hoort te zijn. Tegenwoordig zien we nog steeds vaak dat genderrollen in kinderboeken traditioneel verdeeld zijn. Slecht 13% van de moeders in kinderboeken heeft bijvoorbeeld een betaalde baan. Dankzij dit soort beeldvorming krijgen meisjes het idee dat hun ideale toekomst moet bestaan uit het zorgen voor een gezin.

JS: Op het ogenblik geldt nog het axioma dat bij vakanties, bij bijzondere gelegenheden en bij ziekte de vrouw de kinderen opvangt. Waarom eigenlijk? is het niet veel reëler te stellen dat diegene een snipperdag of verlof opneemt die op zijn werk het best gemist kan worden? Waarom zou bij een man alles moeten wijken voor het werk, en zou een vrouw bij iedere gelegenheid alles opzij moeten zetten voor haar gezin?

EdH: Het probleem dat Joke Smit hier aansnijdt is in zekere zin nog steeds actueel. In haar tijd was het vanzelfsprekend dat de vrouw vrij nam van haar werk om voor het gezin te zorgen, nooit de man. Nog steeds zijn zorgtaken binnen het gezin niet eerlijk verdeeld. Vrouwen besteden 1,5 keer zoveel tijd aan zorgtaken als mannen. 58% van de bevolking vindt dat partners zorgtaken gelijk moeten verdelen, maar slechts 10% doet dit.

Veel stellen gaan ervan uit dat het financieel voordeliger is als de man meer blijft werken, ouders maken vaak keuzes op basis van onvolledige financiële informatie. Terwijl een andere verdeling misschien meer tijd en/ of geld kan opleveren.

 

De WerkZorgBerekenaar van WOMEN Inc. berekent wat financieel de voordeligste verdeling oplevert tussen werk en zorg bij beide ouders.

Op de pagina van BeperktZicht staat meer informatie over beeldvorming.

De hele tekst van de lezing die Joke Smit voor Nivon hield, lees je hier