Rosalie haar eerste vijf dagen Trekvogelpad
Rosalie van Blanken (@wandelactierosalie) bewandelt momenteel het Trekvogelpad. Dit pad begint aan de Noordzee en eindigt in Twente. Rosalie loopt deze wandeling om aandacht te vragen voor niet aangeboren hersenletsel (NAH). Hieronder het reisverslag van de eerste vijf dagen van haar avontuur!
”Hoi, Ik ben Rosalie en sinds december 2022 heb ik, na een hersenvochtlekkage en een hersenvliesontsteking, niet aangeboren hersenletsel (NAH). Dit zorgt ervoor dat ik enorm snel overprikkeld ben en dat kost bakken met energie, Ik begin een dag met een energiepotje wat hooguit voor 40% gevuld is en geluiden, licht en geuren komen bij mij keihard binnen. Als een auto in de verte toetert, komt dat bij mij binnen alsof ik naast een scheepshoorn sta. Ook zorgt het voor vergeetachtigheid, stemmingswisselingen en wat onbalans. Met mij zijn er 760.000 lotgenootjes in Nederland en voor ieder geldt, iedereen heeft zijn eigen soort NAH. Bij de 1 ligt de nadruk meer naar uitval, bij de ander meer het vergeetachtige.
Omdat je aan ons niets ziet, worden we nog wel eens weggezet als aanstellers. Puur omdat mensen gewoonweg geen weet hebben van hoe dit voor ons voelt en binnenkomt. Daarom wilde ik mij inzetten voor meer bekendheid, aandacht en begrip voor NAH. Ik ben gaan wandelen en heb in 2023 en 2024 een wandeling gedaan en geld opgehaald voor de Hersenstichting. (Drenthepad van 340 km in 17 dagen en het Noaberpad van 465 km in 20 dagen)
Dit jaar wil ik dat nog 1 keer doen. Ik wandel met mijn backpack van 15 kilo, het Trekvogelpad van Bergen aan Zee naar Enschede in 20 dagen (414 km) Dit is symbolisch, omdat ik loop van waar ik opgroeide naar waar ik nu woon. Daarbij laat ik de oude ik, zonder NAH, achter en loop naar mijn nieuwe ik, met NAH.
Ik heb er, nu ik dit schrijf, net 5 dagen opzitten en ben nu in Durgerdam. Dag 1 ging super, in de warmte van Bergen aan Zee naar Alkmaar. Het was warm en zwaar, maar ik kon er echt van genieten. Na een nachtje op de camping ben ik doorgelopen naar Graft. Het was heel heftig qua prikkels. Het waaide behoorlijk en wind in mijn gezicht is iets wat mijn energie potje in 1 keer leegtrekt. Na een zware dag kwam ik aan op de camping in Graft. Daar kwam ik er achter dat ik een blaar had gelopen. Geen probleem, daar ben ik wel aan gewend. Ik heb het verzorgd en een second skin pleister geplakt.
De volgende dag door naar Zaandam. Ik logeer daar 2 nachten bij een pedicure. Bij het afhalen van de pleister bleek dat de blaar ontstoken was. We hebben de huisarts gebeld en we kregen advies voor behandeling en om niet verder te lopen. Dat eerste ging super, samen met een buurvrouw, die veel weet van wondverzorging. Dat tweede liet ik me niet vertellen. Lopen zou ik, hoe dan ook. Omdat ik 4 dagen bij iemand thuis slaap, werd besloten de zware tas even af te doen en met lichte bepakking te lopen. De zware tas werd dan van het ene naar het andere adres gebracht en zo kon ik mijn voet een beetje ontzien. De dag erna ben ik naar Landsmeer gelopen en dat ging prima. Wel wat pijn, maar het was uit te houden. De dag daarna door naar Durgerdam en dat ging prima. Op zondag loop ik nog 1 dag zonder bepakking en daarna gaat de zware tas weer op en loop ik weer naar campings. Het was even anders dan ik had gehoopt, maar ik blijf doorzetten. Ik weet waar ik het voor doe en dat houdt me op de been.
Als jullie me dagelijks willen volgen en steunen of doneren, bekijk dan even mijn Facebookpagina. Ik ben te vinden onder Rosalie van Blanken.
Daar heb ik ook leuke acties waarmee je mijn actie kan steunen, maar ook kans maakt op leuke dingen.”